Vandaag heb ik ruzie gehad. Ruzie met web-log.nl. En nu was ik het helemaal zat!
Goede reden dus om te verhuizen! Deze weblog blijft nog even bestaan, maar voor alle nieuwtjes en blogs enz.. kun je nu terecht op:
Don’t miss it & I’ll see you there.. 
De Roemenixeb-log is daar overigens ook te lezen.. en nu in perfecte lay-out.
Hoog tijd voor weer wat nieuwtjes vanuit Heeg.
Nog steeds zonnig. In ieder geval, vandaag wel. Gister was iets minder. Windkrachtje 5-6 en dan toch zeilen. Gisterochtend begon het met mooi weer, maar naar mate de dag vorderde werd het weer een ietsie minder. En er kwam meer wind. Dus mijn pa en ik tuigden de boot op, rif in het zeil en dan nog in trapeze staan. Maar de ervaring leerde dat met heel veel wind zeilen ook errug leuk kan zijn. Gisteravond overigens heerlijk bij de pizzeria gegeten, aangezien we met zn allen in een tentje van 4 bij 2m moesten zitten. En omdat het vaak lang duurt voordat je je eten naar binnen kunt werken, heb ik hier een masterlijke tip: neem een kaartspel mee. Je hebt dan geen garantie dat je vriendelijk bedient wordt, maar het wachten is een stuk minder erg.
Even terug naar waar het eigenlijk over ging: zeilen. Vanochtend begon het bewolkt met veel wind en later werd het zonnig met veel wind (die aan het einde van de dag wel weer afnam). Dus de mannen gingen met volle moed op weg naar het woeste Heegermeer. Het wegvaren zorgde voor enigzins wat problemen, we hadden namelijk lagerwal. Wel gelukt, waarna de dames volgden en uiteindelijk er geen genoeg van kregen en de hele middag weg waren. Nou ja, daar is de boot natuurlijk voor.
Vandaag dus veel wind. Ook voor de surfers onder ons op de camping. Strakke pakkies aan en trapezeluiers om. Het lijkt heel wat. Mensen die het echt kunnen mogen dat aan. En helemaal bij een windkrachtje 5 of 6. Maar bij windstil (oke, niet helemaal, een ‘zuchtje’ wind dan) een trapezeluier aan? Dat is dus denken dat je heel goed bent. Laten zien dat je het xf3xf3k kunt. Zo van: kijk mij eens bla bla bla. Meneer ‘Ik-kan-het-ook-goed’ is overigens al weer terug. Het wilde vast niet, met dit zuchtje wind en een trapezeluier. Hij heeft trouwens wel een lelijke zwembroek. Zo’n strakke ballenknijper. Niet mijn ding. Daarom draag ik nu ook een zwembroek, een lange. Waar ik mij enigzins heel erg stoer in voel. Echt zo van: ‘kijk mij eens een stoere zwembroek aan hebben’. Joelle heeft ‘em trouwens ook. Dus daarom zijn WIJ hartstikke stoer.
Je zult het bijna niet geloven, maar ik zit nu buiten in het zonnetje op de camping in Heeg te loggen! We kwamen er achter dat we zomaar konden internetten op de camping. Altijd handig. Vooral om te weten wat voor weer er aan komt! Aangezien je daar wel afhankelijk van bent als je buiten in een tentje zit.
Overigens maandag met het noodweer niet zoveel schade gehad, gelukkig. Aan het begin van het veld was er wel een vouwwagen die met de opening naar de wind stond, en tsjah, dan is het vragen om moeilijkheden. Dus daar was het tentdoek gescheurd en een aantal stokken verbogen door de harde windstoten. Wij hadden alleen in een koepeltent wat water staan. Daar stond de wind op en zo raakten binnen- en buitentent elkaar. Maar ach, de volgende dag scheen de zon vol op, dus dat was zo gedroogd.
Misschien schrijf ik binnenkort nog eens wat, als ik tijd heb. Er is hier namelijk heel veel te doen! Als we niet zeilen of puzzelen, kunnen we nog zwemmen en spelletjes doen. Geen tijd om ons te vervelen dus. Ik ga weer even gezellig doen.
Tot later 
Het is eindelijk zover, ik heb vakantie!! En ik ben er aan toe.
Ik ga mn ouders achterna (samen met Rinse en Annemarie), die zitten al een weekje in het zonnige buitenland: Friesland. Dus daar ben ik aankomende anderhalve week te vinden (camping Lan en Mar, Heeg). Lijkt heel saai, maar ik heb toch heel erg veel zin! Al mn zussen komen daar, een aangezien ik Johanneke en Sebastiaan niet zo vaak zie (wonen in Den Haag) heb ik er nog meer zin in!
Camping Lan en Mar. Bron: Google Earthx99
En na die anderhalve week ga ik met allerlei leuke vriendjes en vriendinnetjes van Kamperveen een werkvakantie doen in Roemenixeb. Geen flauw idee wat me daar te wachten staat, maar dat zullen jullie na afloop wel kunnen lezen hier.
Tot over een week of 4!!
Nog eventjes ertegen aan. Zaterdag om 11.00 uur heb ik officieel 4 weken vakantie. En wat ben ik daar aan toe. Niet dat ik afgelopen half jaar vakantie heb gevierd, maar soms was het toch wel even zwaar. Regelmatig weekjes van boven de 40 uur gemaakt. En ik kan je vertellen dat dat uiteindelijk best tegenvalt.
Je zult wel denken. Die Salomxe9 werkt alleen maar een beetje, heeft verder geen verplichtingen en hoeft zelfs niet aan school te denken. Maar niets is minder waar. Ik heb het druk gehad. En als ik het niet druk had, was ik wel moe van al dat harde werken. Een beetje kassadraaien is toch vermoeiender dan ik ooit had durven denken. En niet alleen kassadraaien. Op de bakkerij zijn het ook geen relaxte klusjes. Gewoon keihard werken en als je te langzaam bent, mag je de rest in je eigen tijd doen. Heerlijk, dat vrijwilligerswerk.
Ik heb nu zelf de rust van de zondag gevonden. Eindelijk snap ik waar die zondag voor is, en waarom het tot rustdag gedoopt is. Een mens houdt het niet vol om 7 dagen te werken. Toen de Tulpenproms in aantocht was, heb ik met regelmaat moeten repeteren op zondag. Na 21 april kon je mij opvegen. Eerst even bijtanken en rust nemen. Het doet een mens goed, en ik kan het je zeker aanraden, dat rust nemen.
Maar nu ik een tijdje mee heb gedraaid in het ‘echte’ bedrijfsleven, moet ik zeggen dat daar echt heel wat bij komt kijken. Is alles goed geregels, alles goed besteld, is er genoeg in voorraad, etc. etc. Goede communicatie is daarbij ontzettend belangrijk. Vandxe1xe1r dat ik communicatie ga studeren…
Reden tot moe zijn heb ik zeker, al kan ik mijn vermoeidheid niet helemaal plaatsen. Ik heb geen nachten te weinig geslapen of iets. Ik ga wel laat slapen, mee eens. Maar ik mag wel uitslapen. En vrijdagavond was het half 3, maar om kwart voor 10 pas wakker. En zaterdagavond was het half 1 en zondagochtend om 10 uur wakker.. Genoeg geslapen toch?
Misschien heb ik stiekem wel heel erg veel energie overdag gebruikt, tijdens al die uitstapjes in het zuiden van ons kikkerlandje met de vaderlijke kant van de familie, en was ik moeier (raar woord…) dan ik had gedacht. Was overigens wel gezellig hoor.
Maar naar mijn mening heb ik niet heel veel meer dan 6 xe1 7 uur slaap nodig. Of moet ik eigenlijk veel meer slapen, en ga daar de mist in?
Slaperig blogje dit..
Het was voor mij weer tijd voor nieuwe muziek. Dus na een beetje surfen vond ik Delirious? – Now Is The Time en de nieuwste cd vanTim Hughes, Holding Nothing Back.
En al heb ik de ene 2 dagen en de ander 1 dag, ik heb er voorlopig nog geen genoeg van!
Ik heb ze dan al weer een week, maar ik wilde jullie toch even op de hoogte brengen van mijn nieuwste aankoop. Inderdaad. Mijn 7e paar. Ik wil nu toch wel voorzichtig toegeven dat ik verslaafd ben aan deze schoenen.
Zie vorige aankoop: http://saartjevi.web-log.nl/saartjevi/2007/03/belachelijk_6_p.html
Ik werd vorige week door Wesley gevraagd om bij zijn doopdienst aanwezig te zijn. Dat soort uitnodigingen sla je natuurlijk niet af! Ik heb er ook zeker geen spijt van gehad, eigenlijk moest ik optreden met koor, en ik had nog wel een solo. Gelukkig was mijn zus bereidt die te zingen, zodat ik mij vrij en blij kon bewegen naar de baptistenkerk.
Ik ontving zaterdagavond al een smsje van Anneke, of ik ook naar de dienst ging, en zondagmiddag kwam er een berichtje binnen van Wiljan, die ook ging. Dus zo zijn we uiteindelijk met zn drieen gegaan, met de auto weliswaar voor die paar meters.
Daar aangekomen, bleek de kerk al overvol te zitten, waardoor wij op houten bankjes aan de zijkant moesten plaatsnemen. Dat bleek uiteindelijk geen straf, want we zaten achterin en konden dus bij belangrijke momenten gemakkelijk even gaan staan.
Toen het moment van getuigenis geven en doop aangebroken was, kwam dat aan de kant zitten en gemakkelijk kunnen staan, heel goed uit.
Wesley had er voor gekozen om zich samen met zn moeder te laten dopen. Dat was best een emotioneel moment, voor mij in ieder geval. Elke dopeling mocht een lied uitzoeken waar een deel van werd gezongen na de doop. Wesley was als laatste, zijn moeder daarvoor. Toen zij uiteindelijk allebei gedoopt waren zongen ze Opw. 614 (hoe kan het ook anders bij Wesley..). Dat lied heeft nog nooit zoveel emoties bij mij opgeroepen. Wesley en zijn moeder stonden naast elkaar en hadden elkaar vast en ik kreeg er een brok van in mijn keel en de tranen stonden in mijn ogen. Zo apart.. Ik kan daar vaak maar 1 reden voor bedenken. God werkt. En Hij laat Zijn liefde zien in hele kleine dingen, maar soms ook in grote(re) dingen.
En ondanks dat het een lange dienst was (9 dopelingen en 1 vriend van de gemeente), was het wel een zeer mooie en toegankelijke dienst. Leuk detail: de deuren van het gebouw stonden open (bijna een OpenDeurDienst) en er kwamen allerlei mensen die toen op straat liepen even een blik werpen in de kerk.
Na de dienst hebben we uiteraard bij Wesley thuis nog eventjes feest gevierd. Want dat was het in het geheel zeker. Exe9n groot feest!
Tijd voor nieuws!
Gister kreeg ik een smsje van Joelle dat haar nicht vandaag een tentoonstelling had van haar school. Een soort van eindopdracht met verschilende bloemstukken. Ze moesten een bruidsboeket verzorgen en corsage en dat soort dingetjes. Heel verschillende stukken zaten ertussen, erg leuk om te zien.
En uiteraard kon ik het niet laten om wat fotootjes met mn mobiel te maken…;)
